مورد علاقه ها 0

تمام نشانه های اولیه یائسگی و درمان علایم آن

علایم یائسگی

یائسگی چیست؟

یائسگی پایان یافتن دایمی کار تخمدان ها و از این رو پایان دوره های قاعدگی است. در یائسگی دوره های قاعدگی و باروری جنسی به طور همیشگی پایان می یابد و این امر معمولاً در حدود سن ۵۱ تا ۵۲ سالگی اتفاق می افتد. از چند سال قبل از یائسگی و درست بعد از آن مقادیر استروژن به شدت نوسان می یابد و نشانه های آن ممکن است اتفاق بیفتد. قبل از یائسگی عادت های ماهیانه نامنظم می شوند و خانم ها ممکن است مبتلا به گرگرفتگی و تغییرات در خلق و خو بشوند. اغلب اوقات تمرکز خودشان را از دست می دهند و احساس افسردگی یا خستگی غیر معمول می کنند. بعد از یائسگی تراکم استخوان کاهش می یابد. یائسگی معمولاً واضح است اما آزمایش های خونی ممکن است برای تأیید آن انجام شود. ممکن است برای مدت کوتاهی و به منظور تسکین دادن گرگرفتگی و نشانه های دیگر هورمون ها تجویز شوند اما مصرف دراز مدت آنها خطراتی دارد.

علت یائسگی

یائسگی به این علت است که همان طور که سن یک خانم بالا می رود تولید هورمون های استروژن و پروژسترون توسط تخمدان ها نیز کمتر و کمتر می شود. استروژن و پروژسترون هورمون هایی هستند که سیکل ماهیانه برای آزاد شدن تخمک را تنظیم می کنند. بنابراین به موازات اینکه خانم ها به یائسگی می رسند تخمک در سیکل هایی کمتر و کمتر آزاد شده و سرانجام هم آزاد شدن تخمک متوقف می شود. در نتیجه دوره های قاعدگی پایان یافته و دیگر حاملگی امکان پذیر نمی باشد. آخرین دوره قاعدگی فرد فقط می تواند آن دوره ای باشد که بعد از آن او دیگر حداقل به مدت ۶ ماه هیچ قاعدگی نداشته است.
خانم هایی که نمی خواهند حامله شوند باید تا یک سال پس از آخرین دوره قاعدگی خودشان به مصرف داروهای ضدبارداری ادامه دهند.
یک دوره متمایز و انتقالی به نام دوره پیش یائسگی درست قبل و بلافاصله بعد از یائسگی اتفاق می افتد که در طول این دوره مقادیر استروژن و پروژسترون به شدت نوسان دارد. ممکن است مقادیر استروژن در آغاز این دوره انتقالی بالا بوده اما برای فواصل زمانی کوتاهی هیچ استروژنی ترشح نشود. این نوسانات علت این که چرا بسیاری از زنان در دهه ۴۰ سن خود از حمله حاد نشانه های یائسگی شکایت دارند را نشان می دهد. این نشانه ها بدون درمان کاهش می یابند. در ایالات متحده سن متوسطی که یائسگی در آن رخ می دهد در حدود ۵۱ تا ۵۲ سالگی است، منتها یائسگی ممکن است به طور طبیعی در خانم هایی به سن ۴۰ سال نیز اتفاق افتد.
یائسگی پیش از موعد نوعی از یائسگی است که قبل از ۴۰ سالگی اتفاق می افتد. یائسگی مصنوعی در نتیجه استفاده از درمان پزشکی است که تولید هورمون توسط تخمدان ها را کاهش داده یا متوقف می کند. مثال های آن عبارتند از عمل جراحی به منظور برداشتن تخمدان ها، عمل جراحی که به طور ناخواسته خون رسانی به تخمدان ها را کاهش می دهد و شیمی درمانی یا اشعه درمانی به ناحیه لگن از جمله تخمدان ها به منظور درمان کردن سرطان عمل جراحی به منظور برداشتن رحم که هیسترکتومی نام دارد به دوره های قاعدگی پایان می دهد اما تا زمانی که تخمدان ها در حال انجام وظیفه هستند موجب یائسگی نمی شود.


نکات مهم یادسگی و علت یائسگی

نشانه های یائسه شدن

در طول مدت پیش یائسگی ممکن است نشانه ها وجود نداشته، خفیف، متوسط و یا شدید باشند. نشانه های پیش یائسگی به نظر می رسند که به دلیل نوسانات در مقادیر هورمون ایجاد شود که به موازات رسیدن فرد به یائسگی اتفاق می افتد.
دوره های قاعدگی نامنظم که اغلب اتفاق می افتد ممکن است اولین نشانه حالت پیش یائسگی باشد قاعدگی ها می توانند کوتاه تر یا طولانی تر خفیف تر یا سنگین تر باشند. شاید قاعدگی ها برای ماه ها اتفاق نیفتند. اما دوباره منظم شوند با این حال قاعدگی ها می توانند تا هنگام یائسگی به طور منظم اتفاق افتند.

گرگرفتگی از علایم یائسگی است

از هر ۴ زن ۳ نفر گرگرفتگی را تجربه می کنند. بسیاری از خانم ها به مدت بیش از ۱ سال مبتلا به گرگرفتگی بوده و بالغ بر نیمی از زنان به مدت بیش از ۵ سال گرفتار آن هستند. علت گرگرفتگی معلوم نیست اما ممکن است با نوسانات هورمونی مرتبط باشد به نظر می رسد که گر گرفتگی ها پیامدی از بازشدگی عروق خونی نزدیک به سطح پوست باشند. در نتیجه جریان خون افزایش می یابد و موجب می شود که پوست و به ویژه پوست سر و گردن قرمز و گرم گرگرفته شوند عرق کردن ممکن است زیاد باشد. گاهی اوقات گر گرفتگی ها را به خاطر این تأثیر گرمی که روی فرد دارند به این نام می خوانند. گر گرفتگی از ۳۰ ثانیه تا ۵ دقیقه طول کشیده و ممکن است لرزیدن را به دنبال داشته باشد.
نشانه های یائسگی می توانند سال ها قبل از اینکه قاعدگی پایان یابد، شروع شوند. پرهیز از مصرف غذاهای تند، نوشیدنی های داغ، کافئین و الکل ممکن است به پیشگیری و یا کاهش دادن گر گرفتگی ها کمک کند.


تغییرات رفتاری در یائسگی


تغییرات در خلق و خو و یائسگی

نشانه های دیگری که ممکن است در حدود زمان یائسگی ایجاد شوند عبارتند از تغییرات در خلق و خو، افسردگی، تحریک پذیری، اضطراب، عصبی شدن، بیخوابی از دست دادن تمرکز، سردرد و خستگی. این نشانه ها ممکن است با کاهش یافتن در مقادیر استروژن که همزمان اتفاق می افتد، مرتبط باشند. اما ارتباط دقیق بین مقادیر استروژن و نشانه ها معلوم نیست. تعریق های شبانه که به گرگرفتگی ها مرتبط هستند می توانند خواب را آشفته کرده و موجب خستگی و تحریک پذیری شوند. با این حال اختلالات خواب حتی در بین زنان که به نظر نمی رسد مبتلا به گرگرفتگی باشند شایع است. گاهی اوقات ممکن است خانم ها احساس سرگیجه یا احساس سوزن سوزن شدن کنند. ممکن است که احساس کنند قلب با قدرت و یا به سرعت می زند. احساس تپش قلب ممکن است افزایش وزن در طول دوره پیش یائسگی اتفاق افتاده و پس از یائسگی ادامه یابد اما این افزایش وزن با تغییرات در مقادیر هورمون بی ارتباط بوده و به احتمال قوی تر بخشی از افزایش سن طبیعی است. بسیاری از نشانه های پیش یائسگی اگر چه دردسرساز هستند اما از یائسگی با شدت و تناوب کمتری بروز می کنند. برعکس عوارض یائسگی که پیامد کاهش در مقدار استروژن است پیشرونده بوده مگر اینکه اقداماتی به منظور جلوگیری از آنها اتخاذ شود.

یائسگی چیست


تغییرات میل جنسی بعد از یائسگی

پس از یائسگی، کاهش در مقدار استروژن پس از گذشت یک دورۀ چند ماهه یا چند ساله موجب بروز تغییراتی در دستگاه تولید مثل می شود. پوشش بافتی واژن نازکتر خشکتر و انعطافش کمتر میشود وضعیتی به نام آتروفی واژن این تغییرات ممکن است آمیزش جنسی را دردناک ساخته و خطر التهاب واژن (واژنیت) را افزایش دهد. اندام های دیگر تناسلی شامل لب های کوچک، کلیتوریس، رحم و تخمدان ها کوچک می شوند. میل جنسی معمولاً کاهش می یابد. تأثیر یائسگی روی توانایی برای رسیدن به اوج لذت جنسی از یک فرد به فرد دیگر متغیر است در بسیاری از زنان این توانایی تأثیری نمی پذیرد. در برخی از زنان تقویت شده اما در دیگران از بین می رود.


ادرار ناخواسته در یائسگی


ادرار خارج از کنترل در اثر یائسگی

پوشش بافتی ناحیه پیشابراه نازکتر شده و ماهیچه هایی که جریان ادرار به خارج در اطراف ناحیه خروجی (مثانه) راکنترل می کنند ضعیف تر می شوند. در نتیجه هنگام ادرار یک احساس سوزش ممکن است اتفاق افتاده و عفونت های مجاری ادراری ممکن است به مراتب راحت تر بروز کنند. بسیاری از زنان پس از یائسگی از عدم کنترل ادرار ناراحتند که در این حالت مقادیر کمی از ادرار هنگام خندیدن سرفه کردن یا فعالیت های دیگری که روی مثانه فشار می آورد بیرون می ریزد. برخی از زنان میل به دفع ادرار دارند و آن اصرار پیوسته به ادرار کردن است که نمی تواند از بین برود.

تغییرات پوستی ناشی از یائسگی

مقدار کلاژن یعنی پروتئینی که پوست را قوی می کند و الاستین یعنی پروتئینی که به پوست انعطاف می دهد نیز کم می شود. بنابراین پوست نازک تر خشکتر با انعطاف کمتر و به مراتب نسبت به صدمه دیدن حساس می شود. منتها این امر بیشتر از یائسگی به پیری مرتبط است.

پوکی استخوان در اثر یائسگی

کاهش میزان استروژن اغلب اوقات به کاهش استحکام استخوان و برخی اوقات به پوکی استخوان منجر می شود. چون استروژن به برقراری استخوان کمک می کند. استحکام استخوان کمتر و ضعیفتر می شود و احتمال شکستگی را به مراتب بیشتر می کند. در خلال ۲ سال اول پس از یائسگی استحکام استخوان ها هر سال بین ۳ تا ۵ درصد و پس از آن هر سال حدود ۱ تا ۲ درصد کاهش می یابد. پس از یائسگی مقادیر چربی ها و به ویژه LDL کلسترول بد در خانم ها افزایش می یابد که این امر احتمالاً بیشتر از یائسگی در نتیجه پیری است. افزایش در مقادیر چربی ها ممکن است علت این امر را توضیح دهد که چرا بیماری عروق کرونر در بین خانم ها پس از یائسگی شایع تر می شود. همچنین تا زمان یائسگی به نظر می رسد که مقادیر بالای استروژن فرد را در برابر این بیماری محافظت می کند.

نشانه های یائسگی


راه های تشخيص یائسگی

در حدود سه چهارم خانم ها یائسگی امری واضح است. اگر یائسگی نیاز به تأیید شدن داشته باشد به ویژه در خانم های جوانتر آزمایش های خون انجام می شود تا مقادیر استروژن و هورمون SH تخمدان ها را تحریک می کند تا استروژن و پروژسترون تولید کنند اندازه گیری کنند. پزشکان قبل از اینکه درمانی شروع شود از خانم ها دربارۀ تاریخچه پزشکی و خانوادگی آنها می پرسند. یک معاینه بدنی شامل معاینات سینه و لگن و اندازه گیری فشارخون را انجام می دهند.
ماموگرافی نیز انجام می شود. آزمایش های خونی نیز انجام گرفته و استحکام استخوان اندازه گیری می شود. از اینرو اطلاعاتی که گرفته می شود به پزشکان کمک می کنند تا خطر بروز اختلالات پس از یائسگی را تعیین کنند. در مورد خانم هایی که تاریخچه خونریزی غیر عادی از ناحیه واژن دارند نمونه برداری از بافت زنده رحم ممکن است انجام شود تا از نظر علایم سرطان بررسی شود. یک نمونه کوچکی از بافت پوششی هم اندومتریوم برداشته شده و زیر میکروسکپ بررسی می شود.


یائسگی


پیشگیری و درمان یائسگی و علائم آن

مصرف نکردن غذاهای تند، نوشابه های داغ، کافئین و الکل می تواند به پیشگیری از گر گرفتگی ها کمک کند چون این مواد می توانند گر گرفتگی ها را وخیم تر کنند. خوردن غذاهای سرشار از ویتامین ها B يا ويتامين E و یا غذاهای سرشار از استروژن های گیاهی فیتواستروژن ها از قبیل شیر، سویا و سایر غذاهای سویادار نیز ممکن است مفید باشد. سیگار نکشیدن، پرهیز از استرس و ورزش منظم می تواند باعث تقویت خواب و نیز تسکین دادن گر گرفتگی ها شود. پوشیدن لباسی که وقتی فرد احساس گرما می کند بتواند کنده شود و هنگامی که احساس سرما می کند پوشیده شود می تواند به فرد در رویارویی با گر گرفتگی ها کمک کند. پوشیدن لباس هایی که از آنها هوا رد می شود مثل زیرپوش و لباس خواب نخی می تواند راحتی فرد را بیشتر کند. ورزش های هوازی، ایروبیک، روش های آرام سازی، ریلکسیشن، مدیتیشن، ماساژ و یوگا به تسکین دادن افسردگی، تحریک پذیری و خستگی کمک می کنند. کم کردن مقدار کالری های مصرفی و ورزش کردن بیشتر می توانند به جلوگیری از افزایش وزن کمک کنند. ورزش استقامتی (از قبیل پیاده روی، دویدن آرام و وزنه برداری و مصرف کردن کلسیم و مکمل های ویتامین D سرعت از دست رفتن استحکام استخوان را آهسته می کند.
 
مشاوره رایگان طب سنتی

مشاوره رایگان

جهت مشاوره رایگان شماره تلفن همراه خود را ثبت نمایید.



بسیاری از این اقدامات مثل کاهش وزن در صورتی که لازم باشد، ترک کردن سیگار و ورزش منظم علاوه بر کم کردن مقدار کل چربی و کلسترول در رژیم غذایی توصیه می شود تا به کمتر کردن مقادیر کلسترول کمک کند تا خطر بیماری تصلب شرایین را کاهش دهد.
اگر خشکی ناحیه واژن عمل آمیزش جنسی را درد ناک می کند به کار بردن یک پماد لیز کننده که به آسانی در دسترس باشد می تواند مفید باشد. فعال ماندن از نظر جنسی نیز با تحریک کردن جریان خون واژن و بافت های اطراف آن و نیز حفظ انعطاف پذیری آن امری شدنی می باشد. نرمشهای کگل (kegel) می تواند برای کنترل کردن مثانه مفید باشد به منظور انجام دادن این نرمش ها فرد ماهیچه های لگنی خودش را سفت می کند به طوری که جلو جریان یافتن ادرار را می گیرد و بعد دوباره آنها را شل می کند.

هورمون درمانی یائسگی


درمان یائسگی و علایم آن با هورمون

برای خانم هایی که رحم دارند معمولاً درمان با هورمون شامل یک پروجستین از قبیل مدروکسی پروژسترون به همراه استروژن است. استروژن علاوه بر پروجستین را درمان با هورمون ترکیبی می نامند. پروجستین دارویی مشابه با هورمون پروژسترون است. پزشکان ابتدا در این مورد تصمیم می گیرند که آیا درمان با هورمون باید شامل یک استروژن یک پروجستین یا هر دو باشد یا نباشد. استروژنی که تنها مصرف شده خطر سرطان بافت پوششی رحمی (سرطان) اندومتریومی را افزایش می دهد. این خطر با مقادیر بیشتر و مدت زمان طولانی تر استفاده از استروژن بیشتر است. برعکس مصرف کردن یک پروجستین همراه با استروژن خطر سرطان بافت پوششی رحم را افزایش نمی دهد. خانم هایی که رحم آنها برداشته شده است خطر ابتلا به این سرطان را ندارند و بنابراین نیازی به مصرف پروجستین ندارند. تصمیم گیری در مورد درمان با هورمون تصمیم دشواری است که باید توسط فرد و پزشک او و بر اساس موقعیت فردی بیمار اتخاذ شود. برای بسیاری از خانم ها خطرات آن بر منافعش فزونی دارد و بنابراین درمان با هورمون گزینه مناسبی نیست. منتها بسته به اینکه فرد چه مشکلات پزشکی و عوامل خطری را دارد گاهی اوقات منافع آن بر خطراتش فزونی می یابد.
نشانه ها ممکن است غیر قابل تحمل باشند و بنابراین منفعت حاصل از کم کردن گر گرفتگی ممکن است بر خطرات آن فزونی پیدا کند. استروژن مؤثرترین درمان برای گرگرفتگی ها است که می تواند از خشکی و نازک شدن بافت های واژنی و مجاری ادراری جلوگیری کند و بنابراین عمل جنسی را تقویت کرده و به جلوگیری از عفونت ها کمک می کند. پروجستین ها ممکن است که گر گرفتگیها را بر طرف کنند اما خشکی ناحیه واژن را بر طرف نمی کنند.
مصرف استروژن و پروجستین ها چه به صورت جداگانه چه به صورت درمان ترکیبی به پیشگیری یا کند کردن روند از دست دادن استخوان کمک می کنند. منتها خانم ها می توانند از درمان های دیگری مثل رالوكسفين یا به جای آن بیس فسفونات استفاده کنند. استفاده کردن از درمان با هورمون منحصراً به هدف پیشگیری از پوکی استخوان گزینه ای است که در خانم هایی که از دست دادن استخوان در آنها زیاد است یا داروهای دیگر را نمی توانند تحمل کنند و خطر آن را می فهمند مطرح است.


پروجستین یا پروژستین


درمان ترکیبی خطر سرطان سینه، بیماری عروق کرونر، قلب، سکته مغزی، لخته شدن خون در پاها و ران و سرطان روده ای مقعدی را کمتر می کند. مصرف کردن استروژن به تنهایی خطر بیماری کرونر قلب را تغییر نمی دهد اما خطر سکته مغزی و عدم کنترل ادرار را افزایش داده و خطر شکستگی مفصل ران را کاهش می دهد.
استروژن به تنهایی خطر سرطان سینه را افزایش نمی دهد و خطر سرطان روده ای - مقعدی را کاهش نمی دهد. تأثیرات استروژن به تنهایی روی خطر لخته شدن خون و زوال عقل کمتر روشن است. خطر همۀ این بیماری ها همراه با پروجستین تنها معلوم نیست پروجستین ساختگی میزان کلسترول LDL کلسترول بد را افزایش و کلسترول HDL کلسترول خوب را کاهش می دهد. بنابراین ممکن است خطر تصلب شرایین را افزایش دهد منتها به نظر می رسد که یک نوع پروجستین به نام پروژسترون میکرونیزه عوارض جانبی کمتری داشته و ممکن است اثر شدید روی مقادیر کلسترول نداشته باشد. استروژن و پروجستین ها به ویژه در مقادیر بالا می توانند موجب نشانه های خاصی شوند مثل تهوع حساس شدن، سینه، سردرد، جمع شدن مایعات در بدن و تغییر در خلق و خو. استروژن و پرو جستین را می توان به چندین طریق مصرف کرد. ممکن است که به صورت دو قرص و یا یک قرص ترکیبی روزانه مصرف شوند این روش معمولاً در خلال سال اول یا چند سال در خلال اول درمان باعث خونریزی نامنظم واژن می شود یا اینکه به صورت ماهیانه مصرف شود که پیامد آن خونریزی ماهیانه از واژن است. استروژن به صورت روزانه مصرف شده و یک عدد پروجستین به مدت ۱۲ تا ۱۴ هر ماه مصرف می شود.

پمادهای هورمونی برای یائسگی


استفاده از برچسب ها و پمادهای هورمونی

اشکال دیگر شامل برچسب پوستی از یک استروژن یا یک استروژن - پروجستین به نام استروژن داخل پوستی و ژل یا پماد استروژن است. درمان ویژه برای کوچک شدن واژن اشکال متعددی دارد. پماد یا قرص استروژن که پماد داخل واژن و قرص درون واژن استفاده می شود یا حلقه ای که درون واژن قرار می گیرد. مشابه دیافراگم. استفاده از استروژن به این صورت ممکن است از نازکی و خشکی پوشش واژن جلوگیری کند. چنین درمانی به جلوگیری کردن از دردناک شدن عمل آمیزش جنسی کمک می کند. مقداری از پماد پروژسترون و به ویژه به موازات سالمتر شدن بافت پوششی واژن، جذب جریان خون می شود. از نظر تئوری شکل پمادی استروژن به این دلیل که نسبت به قرص یا حلقه به مقدار بیشتری جذب خون می شود می تواند خطر سرطان اندومتریوم رحم را افزایش دهد. بنابراین اگر خانم ها این شکل را استفاده می کنند باید یک پروجستین را نیز مصرف کنند قرص درون واژن و حلقه که مقدار زیادی از آن به جریان خون وارد نمی شود ممکن است برای خانم هایی پیشنهاد شوند که مبتلا به سرطان سینه بوده و یا در معرض خطر بالایی برای ابتلای به آن هستند.

قرص های دارویی مربوط به یائسگی

تنظیم کننده های انتخابی گیرنده استروژن (SERM)

نحوۀ اثر این داروها در برخی از بخش های بدن مانند استروژن و در ناحیه های دیگر مانند یک ضد استروژن است. تنها داروی SERM که حاضر به منظور جلوگیری از مشکلات مربوط به یائسگی استفاده می شود رالوکسفین است. رالوکسفینRaloxifene مانند استروژن به پیشگیری از کاهش تراکم استخوانی در زنان یائسه کمک کرده و احتمال بروز لخته های خونی را افزایش می دهد. از ۱ به ۲ یا ۳ نفر در هر10هزار نفر رالوکسیفن از شکستگی های ستون فقرات جلوگیری می کند. منتها گر گرفتگی ۱ نفر از هر ۱۰ زن بدتر می شود. همچنین به نظر نمی رسد که خطر سرطان اندومتریوم را افزایش دهد و رشد بافت پستانی را مهار می کند.
تاموکسیفن که یک SERM دیگر است در معالجه سرطان سینه استفاده می شود که از برگشت دوباره این بیماری در خانم هایی که در معرض خطر زیادی برای ابتلا به آن هستند پیشگیری می کند. اخیراً نشان داده شده است که رالوکسیفن در پیشگیری از سرطان سینه در خانم های یائسه ای که خطر ابتلا به این بیماری در آنها بالا است، مؤثر است.
داروهای دیگر انواع دیگری از داروها می توانند در کاهش دادن شدت نشانه هایی که همراه با یائسگی است مفید باشند. کلونیدین که برای درمان فشارخون بالا به کار می رود می تواند شدت گرگرفتگی را کاهش دهد. داروهای ضدافسردگی مانند فلوکستین پاروکستین ، سرترالین و یا ونلافاکسین می توانند گرگرفتگی ها را بر طرف کنند. داروهای ضدافسردگی همچنین می توانند افسردگی، اضطراب و تحریک پذیری را بر طرف کنند. ترکیبات خواب آور ممکن است بی خوابی را تسکین دهند. داروهای پایین آورنده چربی خون می توانند میزان کلسترول را کمتر کرده و خطر تصلب شرائین را کاهش دهند. بیس فسفوناتها می توانند برای کاهش دادن خطر پوکی استخوان مصرف شوند. این ترکیبات تراکم استخوان را افزایش می دهند و تنها داروهایی هستند که ثابت شده باعث کاهش یافتن خطر شکستگی های مهره و مفصل ران می شوند.

تستوسترون


مصرف تستوسترون

تستوسترون هورمون اصلی جنس مذکر که همراه با استروژن مصرف شود گزینه ای برای تسکین دادن برخی از نشانه های یائسگی است. مصرف کردن تستوسترون می تواند به افزایش میل جنسی، افزایش تراکم استخوان، بهبود خلق و خو کمک کرده و انرژی را افزایش دهد. تستوسترون به صورت قرص ترکیب با استروژن در دسترس است. همچنین تستوسترون به صورت تزریقی و یا پماد در دسترس است. اما استفاده از آن برای خانم ها تأیید نشده است. از جمله عوارض مصرف آن کاهش یافتن مقدار کلسترول HDL کلسترول خوب است. هنگامی که تستوسترون در مقادیر معمولی مصرف شود و یا مشکلات کبدی از جمله سرطان کبد را به وجود آورد. ممکن است برخی از خصوصیات نرینگی از قبیل کلفت شدن صدا و رشد موهای زاید بدن را ایجاد کند.


یائسگی زودرس


یائسگی زودرس

یائسگی زودرس یا نارسایی زودرس تخمدان عبارت است از پایان یافتن دائمی فعالیت دوره ای تخمدان ها و دوره های قاعدگی قبل از سن ۴۰ سالگی.
- یائسگی زودرس عبارت است از پایان یافتن دایمی دوره های قاعدگی و باروری قبل از ۴۰ سالگی
- عوامل ایجادکننده آن شامل اختلالات ارثی، بیماری های خود ایمن و متابولیکی و شیمی درمانی می باشند.
- نشانه های آن با نشانه های یائسگی طبیعی یکسان بوده و شامل گرگرفتگی ها و تغییرات خلق و خو است.
- آزمایش هایی به منظور تعیین علت آن انجام می شوند.
- - اقدامات گوناگونی از جمله مصرف استروژن که فقط به مدت چند سال مصرف شود و داروهای دیگر می تواند نشانه ها را بر طرف کرده و یا کاهش دهد .
- - اگر بیمار میل به حاملگی داشته باشد گرفتن تخمک از فرد دیگر و جایگزینی آن در رحم بهترین شانس موفقیت است.
از نظر هورمونی یائسگی زودرس مشابه یائسگی طبیعی است یعنی مقادیر استروژن پایین است. ممکن است که یائسگی زودرس حاصل اختلالات ارثی از قبیل اختلالات کروموزومی بوده و یا ناشی از یک بیماری خود ایمن باشد که در این حالت بدن پادتن های غیر طبیعی را تولید می کند که به بافت های بدن از جمله تخمدان ها حمله می کنند. عوامل امکان پذیر دیگر برای یائسگی زودرس شامل بیماری های سوخت و ساز (متابولیکی) و نیز شیمی درمانی به منظور درمان کردن سرطان است. یائسگی زودرس همان نشانه های یائسگی طبیعی از قبیل گرگرفتگی ها و تغییرات خلق و خو را دارد.

تشخیص و درمان یائسگی زودرس

تعیین کردن عامل یائسگی پیش از موعد می تواند به پزشکان در ارزیابی خطرات سلامتی در بیمار و درمان توصیه شده کمک کند.
در مورد خانم های جوان تر از ۳۰ سال ممکن است یک تجزیه و تحلیل کروموزومی انجام شود. اگر یک اختلال کروموزومی تشخیص داده شود؛ روش ها و درمان های دیگر ممکن است مورد نیاز باشد.استروژن یا درمان های دیگر که در هنگام وقوع یائسگی طبیعی مصرف می شوند معمولاً می توانند از نشانه ها جلوگیری کرده و یا آنها را برگردانند. منتها فردی که مبتلا به یائسگی زودرس است کمتر از ۱۰ درصد شانس حامله شدن دارد. چنین فردی با گرفتن تخمک های فرد دیگر دهنده تخمک پس از آنکه در آزمایشگاه لقاح داده شده و در رحمش کاشته شوند بیش از ۵۰ درصد شانس حامله شدن دارد.


339
0
 
10
دیدگاه ها